göt etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
göt etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

28 Temmuz 2014 Pazartesi

Göt hazretlerini takdimim...

Götün, gitmek istediğin her yere senden önce gider. Aslında kimse seninle muhabbet etmez. Bütün konu götündür. Kadınlar ondan konuşur. Erkekler coşar; enginlere sığmaz taşar. Ne garip; sen kendini anlatmaya uğraşırken muhataplar, götünle muhabbeti çoktan ilerletmişlerdir. Hatta sen bile onu anlatmaya başlamışsındır. Sözgelimi işlevinin çeşitliliğinden bahsederek gayet dikkat çekici bir giriş yapmışsındır. Sonra sıra kendini anlatmaya gelir. Muhabbetin sonunda, ortamdan ayrıldığında akıllarda kalacak olan götün müdür, yoksa geri kalan kısımların mı, bilemezsin. İlk götümü takdim, sizin fikrinizdi; itiraf edin. Siz öğrettiniz. Götümü anlatarak başlamam, sizin yüzünüzdendir. Bu yüzden, götünden başlayan bir şeyim ben. Bu götün başıma ne dertler açtığı faslına gelene kadar, hikayem başlamış olmuyor.

Leşistan Muhtar Cumhuriyeti

Aklınızın homofobisiyle; transfobinizle dışladığınız yerde kırallıklar, imparatorluklar tesis ettik. Hazlarımızın özgürleşmesiyle, sisteminize bir kere daha çelme taktık. Zengin olmayı öğrettiniz bize. Kapıyı kapatmadan önce, özgürlüklerimizi de dışarıya, ötelendiğimiz yere fırlatıverdiniz. Onları da sisteminizin dışına attınız. “Leşistan” dediğiniz bu kırallığın arazisine süpürdünüz. Tozu dumana kattınız. Biz orayı özgürlükler ülkesi yapıyoruz. Mini mini komünler kuruyoruz. Sisteminizden attığınız her şey bizi biraz daha özgürleştiriyor. Kendilerini özgürleştirmiş insanlar, birbirini tanır. Mesela özgürleşmiş insanlar olarak bizim, aralarında seçim yapabileceğimiz doktor sayısı sadece 2’dir. Yazıyla iki. Ki, bunlardan birinin ihtisası kasaplık üzerine. Avukat sayısıyla ilgili seçeneklerimiz, doktor seçeneklerimizden yaklaşık yüzde 50 nispetinde fazladır. Üçlerce avukatımız var. Ayakkabıcılarımızı sayarken de hiç güçlük çekmeyiz. Çünkü bir elin iki parmağı kadarlar. Yani şahsen benim, sizinki gibi büyük dertlerim yok. Daha ucuz, daha güzel, daha sağlam alışveriş fırsatları bende tereddüt uyandırmaz.

Zaten elimizde hazır, üç adet özgürleşmiş insan var. Sisteminizden beni atarken, korktuğunuz yanlarınızı da peşimden süpürdünüz. Direnç göstermeye devam ediyor, bir can havli gösteriyorsam, korkun benden. Çünkü benimle beraber özgürlüklerinizi de sistemin dışına atmış oldunuz. Benim kıçım bundan böyle, sıcak yuvaların yıkılmasından sorumludur. Kocasını zaptedemeyen kadın için tehdit, işte bu sikişgen şeydir. Bu kıçın belasına mutlu yuvalar yıkılır. Farkına varabilseniz aslında; bu kıçın çağırdığı felaket, köleliklerinizi de kutsal yuvanızla birlikte yıkacak, yerle bir edecek. Yıkılan yuvaların dışında el değmemiş özgürlükleriniz var aslında. Yuva dediğiniz kaleye kendinizi hapsettiğinizi ne zaman göreceksiniz?

Bildiğimiz, sıradan bir göt, sizin zaaflarınız sayesinde lüks arabalar, yatlar, katlar alabiliyor. Seçkin semtlerde yaşıyoruz; aynı zaaftan sebep... Götlerimiz, bu kadar pahaya sayenizde değiyor. Onları fiyatlandırdınız. Para ettiler. Peki bizim götler böyle prim yaparken, sizinkinden ne haber? Sadece sıçar durumda: Haberleri dinlediniz.

Sisteminiz sayesinde okulda "özel” öğrencilerden oldum. Herkes beni tanır. Beni değilse bile, götümün hünerlerini mutlaka bilir. Siz tanınmak, siz şöhret için el yordamıyla basamak araştırırken, bağlarından kurtarıp özgürleştirdiğim sıradan bir göt, benim yıldızımı parlatmaya yetiyor.

En iyisi siz, kullanışlı bulmadığınız özgürlüklerinizle beni bir güzel paketleyip, sistemin dışında bir yerlere bırakıverin. Bir başıma kalayım. Özgürleşmiş bir götle nasıl kraliçe olunurmuş görün. Hepiniz kıçımı kutsayacaksınız. Bunun için aranızda yarış başlatacaksınız. Kullanmadan iade ettiğiniz özgürlüklerin paketini, sürprizi kaçmış birer hediye gibi açacağım.

"Bacasız sanayi" diye bir şey var gerçekten

Ben belki kraliçelikten yoruldum. Belki biraz dinlenmek istiyorum artık. Benim şov yaparak gezmemi siz istemiştiniz. Ben ve götüm, bir kraliçe ediyoruz. Ne garip! Götüm olmasa, kraliçe olamayacaktım. Mesela ben hiç bir yere yalnız gidemem. Birileri mutlaka sağlığımdan endişelidir. Coğrafyanın doğusuna doğru gittikçe, ben ve “heval”lerim, T.C. ile hesap görürüz. Bir avukat, hevalim olur. Çünkü benim, T.C. dinlenme tesislerine gönderilmemi istemezler. T.C., bütün hukuk sistemiyle gayrete gelmiş, adıma icra dosyaları açmıştır. Önemli oluşum oradan da belli. Bu kadar çok icra dosyası bulunan kaç kişi tanırsın heval? İcra dosyası söz konusu olduğunda ihtilafların çözümü için hevalin bir yardımı olmaz. Bu noktada meselenin halli de kıçıma düşüyor. Bir kıçın, tek başına bu kadar dosyanın altından kalkabilmesi mümkün değil. Biter Kırşehir’in gülleri biter ama T.C.’nin icra dosyaları bitmez. Dosyaların bir kısmı, doğrudan kıçımla alakalı. Sizin kıçınızın T.C.’de bir dosyası var mı mesela? Merak ediyorum; var mı?

Son zamanlarda bizim kıçı devlet de öğrendi. Hazret esasen bir işletmeymiş de haberimiz yok. Orospu taifesinin, soluklanmak istediğinde T.C.’nin en rantabl işletmelerinden birinin üzerine oturduğunu biliyor muydunuz? Küçük ve orta ölçekli işletmeler ayarından değil, holdingler basamağından vergilendirilmiş bir müesseseden bahsediyoruz. Hangi yollardan gelir elde ettiği kesin olarak bilinen yegane işletme, bizim dibimizdir. Diğerleri için saçma sepet vergiler tahakkuk ettiriliyor. Çünkü nerden gelir elde ettikleri belirsiz. Biz, kıçımızın getirdiği vergi yükünü, son derece mükellef bir şekilde yükleniriz.

Neden sadece biz, kıçımız için vergi ödemek zorundayız? Göstermelik de olsa, sizinkilerden neden bir kuruş vergi alınmıyor? Sebep şu: siz kıçınızı vidanjör olarak kullanıyorsunuz. Üzerine oturmaya yaradığını da keşfettiniz, doğru. Bunun için vergi mi tahakkuk ettirilirmiş? Bizse, kıçımızı durduramıyoruz. Bizden ayrı bir tüzel kişilik kazandılar. Hükmî şahsiyet halinde gezmekteler...

Ganimet – Buse

Yazıyı, orijinal el yazmasından okumak için tıklayın.

17 Eylül 2013 Salı

Fareli Köyün Kavalcısı

Garip bir çöplük. Sanki kaybettiğim bütün değerlerimi, birer hazine halinde içinde saklayan, tek bekçisi fareler olan... Bir yerde düzenli mesai halini önceleri yadırgadım. Vizite 20 lira, fiks menü, oral yapılır, araba da sevişilir... Her şey dahil: 20 lira... Offf beni bir rahatlattı... Hem haddimi bildirdi laf aramızda. Zaten korsan travestilikle yaşıyoruz. Meme yok, göt yok ama göbek kallavi... Buna rağmen, tuhaf, ikilebilir bir havam var. Ne diyeyim, kurban olduğum böyle yaratmış. Estetik cerrahinin dünyevi nimetlerinden faydalanmayı da çok düşünmüyorum şimdilik.

Çankaya’da Hoşdere’de çalışırken, her biri kendini birer kıymeti bilinmemiş bir cevher, birer gelecek vaadeden yetenek olarak satmaya çalışan, orta sınıfın en avamı bir grupta dönen muhabbetten kafayı sıyırmak üzereydim. Liboşlaşmaya meyilli hallice travestilerin canımlı cicimli muhabbetinden gına gelmişti. Ev arkadaşım Özge beni, Etlik’te fareli köyün kavalcısı olabileceğime ikna etti. Bu yangınlığım da buna yeterdi. Yangınımı, söndürse söndürse, Etlik söndürür. Kabaca bir hesapla, günde 20 kişiyle yatmak zorundayım. İşimi, erkekliği yeni öğrenen varoşun heteroseksüel ergeninin takdirini kazanarak yapmalıyım. 

Onlara bir rehberlik öğretmeni lazım. Veriyorum valla hepsine. 20’yi bulmam zor olmuyor. Allah'a bin şükür. Ay şu günlerde de çok havalıyım. Ay ay ay ayyyyyyy estetik yaptırmaya karar verdim. Karar verdim, klitorisime estetik yaptıracağım. Hahahahah hayyyyyy! Yaptıracağım, yaptıracağım. Günlük elli kişiyi kaldırıp boşaltabilecek bir vajina yaptırıp, paranın amına koyacağım. Sponsor olmak isteyenlere duyurulur. Artık kimseye erkek yok. Hepsi benim.

Yine isterik günlerimdeyim. Hiç birşey yetmiyor. Hiç birşey söndüremiyor içimdeki bu yangını. Vallahi arabesk bir parça olur bundan. Offfff, ben fareli köyün kavalcısı bir travestiyim.

Bu yazdığım şeyler, yazmak istediklerim değil maalesef. Silemediğim için silmedim. Aslında çok zor şartlarda çalışıyoruz. İnsan eti çok ucuz. Şimdi çalıştığım yerde de bir Kel Alev var mesela. Rakibim. “Ben gerçek kadınım. Amım var!” diye bağırıyor. Ne diyelim anam. Gerçekten de bir amı vardır herhalde. Öyleyse bile sadece amı kalmış bir kadın. Pezevengin biri tarafından satılıyor. Kel Alev. Öz oğlu, aynı  zamanda pezevenginin yamağı. Erkekler tuhaf. Amı, kadınlığının tek delili, emin olun. Ama travestilerin içinde para ediyor. Bacaklarının arasından açıp, bilirkişi raporu gibi isteyen herkese gösterdiği amıyla, birine "oğlum", birine "kocam" dediiği iki erkeğin kişi başına gayrısafimillihasıla düşürüyor. Onun amı sayesinde insan sınıfına sayılan bu iki yaratık, kahvede okey oynayanlar arasına karışabiliyor.

Ne güzel işte! Bunlar da aile. Örnek modelden hiç farkı yok. O 'kutsal aile'deki kadının çektiğini çekiyor. Kızlar çok garip. Eniştelere harcanmış hayatlar...

Ben de sanki hiç yabancısı değilmişim gibi, çok çabuk öğrendim sokak kavgasını. Yıllardır sallama kullanmıyordum; kullanmaya başladım. Her türlü kavgaya hazırım. 20'leri kurtarmak zorundayım. İyi sallama kullanmak, atarlı olmak ve kalifiye bir orospu olmak zorundayım. İşim zor. Yeniden kavga, yeniden kavga... Erkeklerden korktuğum kadar travesti kadınlardan da korkuyorum.

Sponsorlar için karlı yatırım fırsatları


Ama şu am konusunda çok ciddiyim. Kel Alev'in sırrını öğrendikten sonra iyice emin oldum. Sponsor bulabilirsem 40'ımdan sonra am yaptırıp, bu amla adamların amına korum. Sponsorlara duyurulur. Gayet iyi bir yatırımım. Akarım yok, kokarım yok. 10 sene daha sikilebilecek bir am iş görür. Sponsor adaylarına üç katını geri ödeme garantisi. Dükkanın açılmasından çok kısa bir süre sonra hem de... Ama güzel bir am olmalı. Elli kişiyi kurtarabilsin. Daha kaç bin kişiye sikileceğim ben de çok merak ediyorum. Sikilerek öleceğim sanırsam. Çile gibi mi gelmeli bana bilemiyorum. Ama elli kişiyi kurtarırım. Kendimi biliyorum. Ama vajina pahalı. Bizim kıç para etmiyor ki amına koyim. Sarışın komşuya da amımı gösterip, "Yaşasın! Ağzın kadar amım var!" diyeceğim. Karı bacağımın arasından kendini alamıyor. Ne var acaba orada? 

Eylem Günlüğü