Normatif bir birey olsaydım ne yapardım, bilemiyorum ama çok üzülmüyorum. Şaşkınım. İşin garip tarafı, tuhaf bir rahatlık var üzerimde. Bu ne gene? Kafam mı iyi? Kahkalarla gülüyorum.
Garip bir tesadüftür; rahmetli arkadaşım Sitem'in cesedinin karşısında da sürekli güldüm. Sanırsam bir canavar oldum. Bilemiyorum. Arkadaşlarım ağlıyor; ben face'e yazı yazıyorum. Allah korumuş beni. Teşşekkür mü etmeliyim ya da şükretmeli miyim, bilemiyorum.
